( 1 ) بگو : چه كسى زينتى را كه خدا براى بندگانش بيرون آورده ، و روزيهاى پاكيزه را ، حرام كرده است ؟ بگو : اينها براى كسانى است كه در زندگى دنيا ايمان آورده‌اند ( و ديگران ) ، و در قيامت تنها به ايشان اختصاص دارد ؛ بدين گونه آيات را براى كسانى كه دانايند بتفصيل بيان مىكنيم ، حديث 1 الإمام الصّادق « ع » - دخل سفيان الثّوريّ على أبي عبد الله « ع » فرأى عليه ثياب بيض كأنّها غرقى البيض ، فقال له : إنّ هذا اللَّباس ليس من لباسك . فقال له : اسمع منّي و ع ما أقول لك ، فإنه خير لك عاجلا و آجلا ، إن أنت متّ على السّنّة و الحقّ و لم تمت على بدعة . أخبرك أنّ رسول الله « ص » كان في زمان مقفر جدب ، فأمّا إذا أقبلت الدّنيا ، فأحقّ أهلها بها أبرارها لا فجّارها ، و مؤمنوها لا منافقوها ، و مسلموها لا كفّارها . فما أنكرت يا ثوريّ ! فو الله إنّني لمع ما ترى ، ما أتى عليّ مذ عقلت صباح و مساء ، و لله في مالي حقّ أن أضعه موضعا ، إلَّا وضعته . [1] ( 2 ) امام صادق « ع » - سفيان ثورى بر امام صادق « ع » وارد شد و او را در جامه اى ديد به سفيدى پوست سفيدهء تخم مرغ ، گفت : اين لباس شايستهء تو نيست . امام « ع » فرمود : آنچه به تو مىگويم بشنو و به خاطر بسپار كه در حال و آينده برايت سودمند خواهد بود ، در صورتى كه بر سنّت و حق بميرى نه بر بدعت .
به تو اطلاع مىدهم كه رسول خدا « ص » در زمان كم دارى و خشكسالى مىزيست ، ولى اگر دنيا رو كند ، شايسته ترين كسان براى بهره بردارى از آن نيكان روزگارند نه فجّار آن ، و مؤمنان آنند نه منافقان ، و مسلمانان آنند نه

[1] . « كافى » 5 / 65 .

237