2 الإمام السّجّاد « ع » : من كان عنده فضل ثوب و قدر أن يخصّ به مؤمنا يحتاج إليه فلم يدفعه إليه ، أكبّه الله في النّار على منخريه . [1] ( 1 ) امام سجّاد « ع » : هر كس كه لباس زيادى دارد و مىتواند آن را به مؤمنى نيازمند بدهد و ندهد ، خدا او را در روز قيامت به رو به آتش مىاندازد . 3 الإمام الصّادق « ع » : من كانت له دار فاحتاج مؤمن إلى سكناها فمنعه إيّاها ، قال الله عزّ و جلّ : « يا ملائكتي ! أ بخل عبدي بسكنى الدّار الدّنيا ؟ و عزّتي و جلالي لا يسكن جناني أبدا » . [2] ( 2 ) امام صادق « ع » : هر كس كه خانه اى دارد و مؤمنى محتاج ساكن شدن در آن است و خانه را به او نمىدهد ، خداى بزرگ در اين باره مىگويد : « اى فرشتگان من ! آيا بندهء من به بندهء ديگرم براى خانهء دنيا بخل ورزيد ؟ سوگند به عزّت و جلالم كه هرگز در بهشت من سكونت نخواهد كرد » . 4 الإمام الصّادق « ع » : أيّما مؤمن حبس مؤمنا عن ماله ، و هو محتاج إليه ، لم يذقه الله من طعام الجنّة ، و لا يشرب من الرّحيق المختوم . [3] ( 3 ) امام صادق « ع » : هر مؤمنى كه مالى را كه مؤمنى ديگر به آن نياز دارد به او ندهد ، خدا او را از چشيدن مزهء خوراك بهشت محروم خواهد كرد ، و از نوشيدن شراب بهشتى سر به مهر بهره اى نخواهد داشت .

[1] . « وسائل » 3 / 421 .
[2] . « اصول كافى » 2 / 367 .
[3] . « وسائل » 11 / 601 .

154