21 الإمام الصّادق « ع » - عن أبيه : إنّ عليّا « ع » سمع رجلا يقول : الشّحيح أعذر من الظَّالم . فقال : كذبت ! إنّ الظَّالم يتوب و يستغفر الله و يردّ الظَّلامة على أهلها . و الشّحيح إذا شحّ منع الزّكاة ، و الصّدقة ، و صلة الرّحم ، و إقراء الضّيف ، و النّفقة في سبيل الله و أبواب البرّ . و حرام على الجنّة أن يدخلها شحيح . [1] ( 1 ) امام صادق « ع » - به نقل از پدرش امام باقر « ع » : على « ع » شنيد كه مردى مىگويد : عذر بخيل پذيرفته تر از عذر ستمگر است . فرمود : دروغ مىگويى ! ستمگر توبه مىكند و از خدا آمرزش مىطلبد ، و آنچه به ستم گرفته است به صاحبان آن پس مىدهد ؛ ولى بخيل به دليل بخل خود ، از پرداختن زكات و صدقه ، و از صلهء رحم ، و از پذيرفتن مهمان ، و انفاق در راه خدا و اقسام نيكوكاريها سر باز مىزند . و بر بهشت حرام است كه بخيلى به آن در آيد . 22 الإمام الكاظم « ع » : كان أمير المؤمنين « ع » يوصي أصحابه يقول : « أوصيكم بالخشية من الله في السّرّ و العلانية . . . و ليكن نظركم عبرا . . . و طبيعتكم السّخاء ، فإنّه لا يدخل الجنّة بخيل ، و لا يدخل النّار سخيّ » . [2] ( 2 ) امام كاظم « ع » : امير المؤمنين « ع » به ياران خود چنين سفارش مىكرد : « شما را به آن سفارش مىكنم كه در آشكار و نهان از خدا بترسيد . . . نگاه شما به هر چيز براى عبرت و پند گرفتن باشد . . . و بخشندگى ، طبيعت شما باشد ، كه هيچ بخيلى به بهشت در نخواهد آمد ، و هيچ بخشنده و سخاوتمندى به دوزخ » .

[1] . « بحار » 73 / 303 - 302 ، از كتاب « قرب الإسناد » .
[2] . « تحف العقول » / 288 .

100