( 1 ) هان ! اين شماييد آن كسان كه براى انفاق كردن در راه خدا دعوت شده‌ايد ، پس بعضى از شما بخل مىورزند ، و هر كس بخل ورزد در حقّ خود بخل ورزيده است ، خدا بىنياز است و شماييد نيازمندان ( به خدا ) ، و اگر روى بگردانيد ، شما را خواهد برد و قومى ديگر را به جاى شما خواهد آورد كه همچون شما نباشند ، 2 * ( وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ الله وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ) * . . . [1] در راه خدا انفاق كنيد ، و خود را به دست خود به هلاكت ميندازيد . . .
< فهرس الموضوعات > حديث < / فهرس الموضوعات > حديث 1 الإمام علي « ع » : إنّ لله عبادا يختصّهم الله بالنّعم لمنافع العباد ، فيقرّها في أيديهم ما بذلوها ، فإذا منعوها نزعها منهم ثمّ حوّلها إلى غيرهم . [2] ( 3 ) امام على « ع » : خداى را بندگانى است كه به آنان به خاطر منافع ديگر بندگان نعمت ارزانى داشته است ، و تا زمانى كه از آن نعمت به ديگران بدهند ( يا در راه مصالح عام اجتماعى خرج كنند ) ، در دستشان باقى مىگذارد ، و چون امساك ورزند آن نعمت را از ايشان مىگيرد و به ديگران مىسپارد .
< فهرس الموضوعات > ب - اخروى < / فهرس الموضوعات > ب - اخروى

[1] . « سورهء بقره » : 195 .
[2] . « نهج البلاغه » / 1285 ؛ « عبده » 3 / 255 .

719