( 1 ) امام صادق « ع » - در بارهء اين آيه : « * ( يَمْحَقُ الله الرِّبا ) * و يربي الصّدقات . . .
خداوند ربا را نابود مىكند و صدقات را فزونى مىبخشد » ، به امام صادق « ع » گفتند : مىبينيم كه مردى ربا مىخورد و مالش افزون مىشود ؟ فرمود :
« دينش را خدا نابود مىكند ، هر چند مالش افزايش يابد » . [1] ، بدين گونه - و بنا بر اين حديث - معناى آيه اين مىشود كه خداوند ، به سبب ربا و رباخوارى ، دين شخص رباخوار را نابود مىكند ، يعنى سرمايهء واقعى و ابدى او - كه اعتقاد به دين حق و عمل بر طبق آن اعتقاد است - از دستش مىرود ( و چه زيانى از اين بالاتر ؟ ) ، هر چند مال دنيوى و از دست رفتنى او به ظاهر زياد گردد .
< فهرس الموضوعات > يز - رباخوارى ، ظلم < / فهرس الموضوعات > يز - رباخوارى ، ظلم 24 الإمام الرّضا « ع » : . . . علَّة تحريم الرّبا . . . لما في ذلك من الفساد و الظَّلم . [2] ( 2 ) امام رضا « ع » : . . . علَّت حرام شدن ربا . . . به سبب ظلم و فسادى است كه در آن است .
< فهرس الموضوعات > يح - رباخوارى ، زوال كار نيك < / فهرس الموضوعات > يح - رباخوارى ، زوال كار نيك 25 الإمام الباقر « ع » : إنّما حرّم الله الرّبا لئلَّا يذهب المعروف . [3] ( 3 ) امام باقر « ع » : خدا ربا را از آن جهت حرام كرد كه نيكوكارى از ميان نرود .

[1] . « تفسير قمى » 1 / 93 .
[2] . « علل الشّرائع » / 483 .
[3] . « علل الشّرائع » / 483 .

618