* ( إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ ) * » ؛ ثمّ الأمن لمكر الله ، لأنّ الله عزّ و جلّ يقول : « * ( فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ الله إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ ) * » . . . و أكل الرّبا ، لأنّ الله عزّ و جلّ يقول : « * ( الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا ، لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُه الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ) * » . [1] ( 1 ) امام صادق « ع » - به روايت عبد العظيم بن عبد الله حسنى ، از امام جواد « ع » ، از پدرش امام ابو الحسن على بن موسى الرّضا « ع » ، از پدرش امام موساى كاظم « ع » : عمرو بن عبيد [2] به خدمت ابو عبد الله ( امام صادق « ع » ) رسيد ، و چون سلام كرد و نشست اين آيه را خواند : « * ( الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الإِثْمِ وَالْفَواحِشَ ) * . . . [3] كسانى كه از گناهان كبيره و كارهاى زشت دورى مىكنند . . . » ، و سپس خاموش ماند . ابو عبد الله « ع » فرمود : چرا خاموش ماندى ؟
گفت : دوست دارم بدانم « گناهان كبيره » ، از روى كتاب خدا چه چيزهايى است ؟ ( امام صادق « ع » ) فرمود : باشد ، اى عمرو ! بزرگترين گناه كبيره شرك به خدا است ، كه خدا در اين باره مىفرمايد : « * ( مَنْ يُشْرِكْ بِالله فَقَدْ حَرَّمَ الله عَلَيْه الْجَنَّةَ ) * [4] هر كس به خدا شرك ورزد ( و براى خدا شريك قرار دهد ) ، خداوند بهشت را بر او حرام مىكند » . پس از شرك به خدا ، نوميد شدن از رحمت خدا بزرگترين گناه است ، چون كه خداى بزرگ مىفرمايد : « * ( إِنَّه لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ الله إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ ) * ، [5] جز كافران ( خداناشناسان ) ، كسى از رحمت خدا مأيوس نخواهد شد ، » . و سپس ( بزرگترين گناه ) ، خود را از مكر

[1] . « اصول كافى » 2 / 285 - 286 .
[2] . ظاهرا مراد عمرو بن عبيد معتزلى معروف ( م : 144 ق ) است ، از پيشوايان معتزله ، چنان كه در پانوشت كتاب « اصول كافى » نيز ياد شده است .
[3] . « سورهء نجم » ( 53 ) : 32 .
[4] . « سورهء مائده » : 72 ؛ آيهء مباركه در قرآن كريم چنين است : « * ( إِنَّه مَنْ يُشْرِكْ » ؛ و چه بسا اين تغيير اندك از راويان باشد .
[5] . « سورهء يوسف » ( 12 ) : 87 .

615