إسم الكتاب : الحياة ( فارسي ) ( عدد الصفحات : 722)

ذهاب المعروف ، و تلف الأموال ، و رغبة النّاس في الرّبح ، و تركهم القرض ، و صنائع المعروف ، و لما في ذلك من الفساد ، و الظَّلم ، و فناء الأموال . [1] ( 1 ) امام رضا « ع » - محمّد بن سنان مىگويد : امام ابو الحسن علىّ بن موسى الرضا « ع » ، در پاسخ سؤالهاى كتبى او چنين نوشته است : علَّت حرام بودن ربا و اينكه خدا از آن نهى كرده است ، اين است كه مايهء تباهى اموال مىشود ، زيرا كه آدمى چون يك درهم را به دو درهم بخرد ، بهاى يك درهم يك درهم است و درهم ديگر باطل ( و بدون برابر ) است ، بنا بر اين خريد و فروش ربوى در هر حال به زيان خريدار و فروشنده خواهد بود ، از اين رو خداى متعال آن را بر بندگان حرام كرده است كه سبب تباهى اموال است ؛ چنان كه از سپردن مال شخص « سفيه » به خودش منع كرده است ، چون ترس اين هست كه مال خويش را تباه كند ، مگر هنگامى كه رشد و شعور خويش را بازيابد . آرى ، به اين سبب است كه خدا ربا - و فروختن يك درهم به دو درهم دست به دست ( نقدى ) - را حرام كرده است . . . و علَّت رباى غير نقدى ( نسيه ، با مهلت ) ، برافتادن كار خير و تلف شدن اموال است ، و تمايل پيدا كردن مردم به سودخوارى ، و ترك قرض دادن به نيازمندان ، و از ميان رفتن نيكوكارى ، و شيوع ظلم ( اقتصادى ) و نابودى اموال ( وامگيران و فرودستان در نتيجهء پرداخت سود و ربا ) .
يب - رباخوار ، ملعون است

[1] . « علل الشّرائع » 2 / 483 .

611