( 1 ) امام صادق « ع » : . . . به آدمى آموختند كه چگونه كارهاى دنياى خود را سامان دهد ( و نيازهاى زندگى را برآورده سازد ) . . . از جمله ، شناخت داروهايى كه به وسيلهء آنها از انواع بيماريها شفا مىيابد ، و كانهايى كه از آنها اقسام گوهرها را بيرون مىآورد ، و سفر با كشتى و غوّاصى در دريا ، و فنون مختلف شكار كردن ددان و پرندگان و ماهيان ، و صنعتگريهاى مختلف . 5 الإمام الصّادق « ع » : . . . خلقت له العقاقير لأدويته ، فكلَّف لقطها و خلطها و صنعها . . . [1] ( 2 ) امام صادق « ع » : . . . گياهان دارويى براى مداواى آدمى آفريده شده است ، ليكن چيدن و ( به اندازه ) مخلوط كردن و از آنها دارو ساختن به عهدهء خود انسان است . 6 الإمام الصّادق « ع » : . . . خلق له الوبر لكسوته ، فكلَّف ندفه و غزله و نسجه . [2] ( 3 ) امام صادق « ع » : . . . كرك براى پوشش آدمى آفريده شده است ، ليكن زدن و رشتن و بافتن ( نسّاجى ) آن وظيفهء خود انسان است . . . 7 الإمام الصّادق « ع » : ثمّ فكَّر في خلق هذه الأرض ، على ما هي عليه ، حين خلقت راتبة راكنة ، فتكون موطنا مستقرّا . . . فإنّها لو كانت رجراجة متكفّئة ، لم يكونوا يستطيعون أن يتقنوا البناء و التّجارة و الصّناعة و ما أشبه ذلك . [3]

[1] . « بحار » 3 / 86 .
[2] . « بحار » 3 / 86 .
[3] . « بحار » 3 / 121 .

529