مىكنند ، و قوانين را به صورتهاى دلخواه منحرف مىسازند ، و جامعه ( بويژه محرومان و بىرابطگان ) را از قضاوت صحيح و عادلانه محروم مىكنند .
( 13 ) - احاديثى دالّ بر اينكه توانگران از بندگان فقير و محتاج خداوند بيزارى مىجويند ، و دوستشان نمىدارند ، و با آنان همنشينى نمىكنند .
( 14 ) - احاديثى كه توانگران را دشمنان سرسخت پيامبران و شرايع ايشان ( كه به دفاع از حقوق ضعفا و محرومان مىپرداخته‌اند ) معرّفى مىكند .
( 15 ) - احاديثى كه ظلم اقتصادى را ظلم اصلى ، و ديگر ظلمها را برخاسته از آن مىشمارد .
( 16 ) - احاديثى كه توانگران و اغنيا را غاصبان حقوق و اموال بينوايان مىداند و فقر را پديده اى مىشمارد كه از گناه توانگران و نپرداختن حقوق محرومان بوسيلهء آنان به وجود مىآيد .
( 17 ) - احاديثى كه صريح مىگويد كه خدا فقرا را شريك در اموال اغنيا قرار داده است ، و روزى فقرا را در اموال ثروتمندان مقدّر كرده است .
( 18 ) - احاديثى كه توانگران را ، زياده خواهان گردنكش ، طاغوتان ، هلاكشوندگان و اشرار مىنامد .
( 19 ) - احاديثى كه اشرافيگرى در زندگى ، و افراط در تنعّم و مصرف كردن را ، از لحاظ كمّى و كيفى نكوهش مىكند .
( 20 ) - احاديثى كه پريشانى و آشفتگى اجتماعى را از آثار اعمال ثروتمندان و زندگى اترافى و غرور اشرافى ايشان ، و اهمال آنان در پرداختن حقوقى كه بر عهده دارند مىداند .
( 21 ) - احاديثى كه آميزش با اغنيا و متموّلان و همنشينى با ايشان و روابط محكم با آنان برقرار كردن را به سختى مىنكوهد .
( 22 ) - احاديثى كه با گنجسازى و انباشته دارى مال مىنبردد .
( 23 ) - احاديثى كه مال زايد را اسراف و گنج مىشمارد .
( 24 ) - احاديثى كه اموال را امانتى در دست مردمان ثروتمند

48