مىآيد ، ( 1 ) و از اين طريق - در بسيارى جاها - زحمت رساندن آب از جايى به جاى ديگر از ميان مىرود ، و نزاعها و ستمهايى كه از اين راه پيش مىآيد و سبب آن مىشود كه قدرتمندان آب را به خود اختصاص دهند و ناتوانان از آن محروم بمانند ، ديگر ديده نشود . 17 الإمام الصّادق « ع » : ثمّ الماء لولا كثرته و تدفّقه في العيون و الأودية و الأنهار ، لضاق عمّا يحتاج النّاس إليه لشربهم ، و شرب أنعامهم و مواشيهم ، و سقي زروعهم و اشجارهم ، و أصناف غلَّاتهم . . . [1] ( 2 ) امام صادق « ع » : . . . سپس ( بنگر كه ) آب اگر فراوان نبود ، و چشمه سارها و رودخانه ها و نهرها با شدّت جريان نداشتند ، نياز مردمان براى خوردن خود و چارپايان و گله ها ، و آبيارى كشتزارها و باغها و انواع حبوبات كاشتنى ، بر طرف نمىگشت . . . 18 الإمام الكاظم « ع » : إنّ الأرض لله تعالى ، جعلها وقفا على عباده ، فمن عطَّل أرضا ثلاث سنين متوالية به غير ما علَّة ، أخرجت من يده و دفعت إلى غيره . و من ترك مطالبة حقّ له عشر سنين فلا حقّ له . [2] ( 3 ) امام كاظم « ع » : زمين از آن خداى متعال است كه آن را وقف بر بندگان خود كرده است ، پس هر كس زمينى را - بىعلَّتى - سه سال پيوسته معطَّل و ناكشته بگذارد ، از دست او بيرون آورده و به ديگرى سپرده مىشود . و هر كس ده سال از مطالبهء حق خويش خوددارى كند ، ديگر حقّى ندارد .

[1] . « بحار » 3 / 122 ؛ از كتاب « توحيد مفضّل » .
[2] . « كافى » 5 / 297 .

420