نام کتاب : الحياة ( فارسي ) نویسنده : علي حكيمي جلد : 5 صفحه : 408
درودنى رويانيديم ، و خرمابنان بلند افراشته ، با شكوفه اى در هم رسته ، تا روزى بندگان باشد . . . 4 * ( وَالأَرْضَ مَدَدْناها وَأَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ ، وَأَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ ، وَجَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ وَمَنْ لَسْتُمْ لَه بِرازِقِينَ ) * ، [1] زمين را گسترانيديم ، و بر آن كوههايى استوار ( ريشه دار ) نهاديم ، و در آن از هر چيز ( گياه و درخت ) ، به گونه اى متناسب ( به اندازه ) رويانديم ، و براى شما و كسانى ( ديگر ، و جانوران ) كه شما روزى دهندهء آنان نيستيد ، مايهء زندگى ( معيشت ، خوردنيها و نوشيدنيها ) در زمين پديد آورديم ، 5 * ( وَالأَنْعامَ خَلَقَها لَكُمْ فِيها دِفْءٌ وَمَنافِعُ ، وَمِنْها تَأْكُلُونَ ) * ، [2] چارپايان را آفريد ، كه براى شما از آنها گرمى ( جامه هاى گرم ) و سودهايى ديگر فراهم مىآيد ، و از ( گوشت و شير ) آنها مىخوريد ، 6 * ( هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً ، لَكُمْ مِنْه شَرابٌ ، وَمِنْه شَجَرٌ فِيه تُسِيمُونَ ) * ، [3] او است ( خداوندى ) كه از آسمان آب ( باران ، برف ) فرود آورد ، كه آشاميدنى شما از آن است ، و درخت ( و گياهان ) از آن ، كه ( چارپايان خود را ) در آن ( روييده ها ) مىچرانيد ،