14 * ( قُلْ : لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ) * . . . [1] بگو : از شما مزدى بر اين ( پيامبرى و هدايت ) نمىخواهم ، مگر دوستى نزديكان را . . . ، اين آيه امرى مهم و « نبإ عظيم خبرى بزرگ » را فرياد مىكند . و آن اين است كه مصلح الهى از هيچ كس در مقابل اصلاحطلبى و رسالت خود خواستار مزدى نيست ، مگر آنچه به خود مردم بازگردد و همچون اصل دين به حال ايشان مفيد باشد . و آن امر نيست جز مركزيّت يافتن قوانين دينى با استمرار رسالتهاى آن ، و استقرار هدايت الهى و استمرار آن ، كه در گرو پيروى از كسى است كه از دعوتكنندهء نخستين ، پيامبر اكرم « ص » ، نيابت مىكند ، و سيرت او را ادامه مىدهد ، و شريعت او را بر سر پا نگاه مىدارد ، و همچون ادامه اى از وجود او و عصارهء تعليمات او و وارث آموزش و پرورش او است . و اين كسان همان اوصياى پيامبرند ، يعنى ائمّهء طاهرين « ع » ، كه قرآن كريم از ايشان با لفظ « القربى » ياد مىكند .
15 * ( أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ) * ، [2] يا ( مىپندارند ) از ايشان درخواست مزدى مىكنى ، كه از تاوان ( و پرداخت آن ) ، سنگين بار گشته‌اند ( و احساس سنگينى و فشار مىكنند ) ؟ ، ، نه ، پيامبر اكرم « ص » از ايشان مزدى نخواسته است ، و آنان از غرامت آن گرانبار نگشته‌اند ، بلكه ايشان حق را تكذيب مىكنند ، و دشمنان قسط و عدلند ، پس لازم است كه قطع رابطه كردن با ايشان - در هر زمان

[1] . « سورهء شورى » ( 42 ) : 23 .
[2] . « سورهء طور » ( 52 ) : 40 ؛ « سورهء قلم » ( 68 ) : 46 .

364