( 1 ) مردمان را به خوراك دادن به مستمند بر نمىانگيزيد ! ، 10 * ( ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ ؟ ، قالُوا : لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ، وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ ) * ، [1] چه چيز شما را به دوزخ افكند ؟ ، گفتند : ما نماز نمىگزارديم ، و به مستمند خوراك نمىداديم ، . ، آنچه آورده شد ، شمارى از آيات قرآنى است كه با گونه هاى مختلفى از بيان و تعبير ، مردمان را به مبارزه براى از بين بردن گرسنگى - البته نسبت به وضع موجود ، نه وضع مطلوب [2] - دعوت مىكند . بر آنها بايد آيات بسيار ديگرى را افزود كه در بارهء پرداخت زكات و انفاق مال آمده است .
و آنچه در اينجا براى پژوهنده مهم است ، درك اين موضوع بنيادين است كه قرآن كريم چگونه به حلّ مشكل گرسنگى آدمى اهتمام مىورزد ، و در متن رسالت روشن و جهتگيرى زندگيساز خويش مردمان را به مبارزه با آن فرا مىخواند ؛ و اين موضوع را يكى از هدفهاى انقلابى و سازندهء خويش قرار مىدهد .
حديث 1 النّبيّ « ص » : ليس بمؤمن من بات شبعان و جاره جائعا . [3]

[1] . « سورهء مدّثّر » ( 74 ) : 42 - 43 .
[2] . زيرا در وضعيّت مطلوب اسلامى ، كه تحقّق آن همواره هدف دين اسلام است ، گرسنه اى و هزينه مند نيازدارى پيوسته بهم نمىرسد - چنان كه احاديث آن را در جاهاى چندى از متن آورده‌ايم .
[3] . « مكارم الاخلاق » / 157 .

303