« ارتباط » در احكام [1] ) ، انسان را راهنمايى مىكند ، و در گرفتاريهاى زندگى دست او را مىگيرد ، و جامعهء اسلامى را مىسازد ، و آن را به اوج فضيلت و حق و بزرگى و عدل و قسط و آرمانى بودن مىرساند . از اين رو مىنگريم كه پيامبر بزرگوار « ص » ، هنگامى كه صحابى معروف ، معاذ بن جبل ، را براى ساختن يك جامعهء اسلامى - كه اسلام و قرآن بر آن حكومت داشته باشد - به يمن فرستاد به او سفارش كرد كه به « همهء احكام اسلام ، از كوچك و بزرگ » توجّه كند [2] و همه را مطرح سازد . و همين چگونگى ، يعنى تأكيد بر عملى كردن تمامى احكام اسلام - از كوچك و بزرگ و فقهى و اخلاقى [3] - خود ملاك ساختن جامعه اى اسلامى و پايه گذارى حكومتى قرآنى است ؛ پس لازم است سفارش پيامبر خدا ، براى ما بهترين سرمشق باشد .
و امّا توانگرى و دارايى ، بر حسب آنچه از مجموع تعاليم قرآنى و حديثى و جمع آنها با يك ديگر دستگير ما مىشود ، از لحاظ كمّى بر دو قسم ، و از لحاظ كيفى بر دو نوع است ، دو قسم كمّى يعنى :
1 - دارايى معتدل ، 2 - دارايى مفرط .
و دو نوع كيفى يعنى :
1 - دارايى متعهّدانه ، 2 - دارايى نامتعهّدانه .
دو تاى رديف اوّل از اين چهار تا ( يعنى : دارايى معتدل و با تعهّد ) پسنديده است ، و - اغلب - بر حسب واقع و مصداق يكى است . و دوتاى رديف دوّم ( يعنى : دارايى مفرط و بىتعهّد ) مردود است . و اين دو نيز - اغلب - بر حسب واقع و مصداق يكى است .

[1] . « سرآغاز » ( جلد سوّم / 45 - 46 ) .
[2] . « تحف العقول » / 25 .
[3] . بنا بر آنچه « اصطلاح » شده است .

30