، و در سخنان مجاهد علوى بزرگ ، يحيى بن أمّ الطَّويل مطعمى - از اصحاب خاصّ امام عليّ بن الحسين سجّاد « ع » - خطاب به شيعيان آل محمّد « ص » ، در كناسهء كوفه ، چنين آمده است : « . . . و من احتاج إلى مسألتكم من إخوانكم فقد خنتموه [1] هر كس از برادرانتان نياز به درخواست كردن از شما پيدا كند ، به او خيانت كرده‌ايد » . « مقصود تأكيد بر تقديم مال ( و رفع هر گونه نيازى ) پيش از درخواست است ، تا نيازداران به درخواست كردن و روانداختن ( و خرد شدن ) ، احتياج پيدا نكنند ، كه بخشش پس از سؤال و درخواست ، پاداش همان سؤال و حق همان رو انداختن است نه چيزى ديگر و نه احسان و اداى حقوق برادرى » . [2] < فهرس الموضوعات > تربيتى بزرگ < / فهرس الموضوعات > تربيتى بزرگ < فهرس الموضوعات > حديث < / فهرس الموضوعات > حديث 1 الإمام الصّادق « ع » : * ( إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ ) * ، بنو أب و أم ؛ و إذا ضرب على رجل منهم عرق ، سهر له الآخرون . [3] ( 2 ) امام صادق « ع » : مؤمنان با هم برادرند ، فرزندان يك پدر و يك مادر ؛ چون يكى از آنان به دردى دچار گردد ، ديگران نيز درد او را حس مىكنند . 2 الإمام الصّادق « ع » - قال أبو بصير : سمعت أبا عبد الله « ع » يقول : المؤمن أخو المؤمن كالجسد الواحد ، إن اشتكى شيئا منه وجد ألم ذلك في سائر جسده . [4]

[1] . « اصول كافى » 2 / 380 ، پانوشت شمارهء 3 .
[2] . « اصول كافى » 2 / 380 ، پانوشت شمارهء 3 .
[3] . « اصول كافى » 2 / 165 .
[4] . « اصول كافى » 2 / 166 .

172