يك ديگر برسند .
( 4 ) - احاديثى كه بصراحت لازم مىشمارد كه فقيران و مسكينان را در مال و معاش شريك خود قرار دهيم .
( 5 ) - احاديثى كه كوچك انگارى و خوار شمارى فقيران و مسكينان را نهى مىكند .
( 6 ) - احاديثى كه حضور در مهمانيهايى را كه ثروتمندان به آن خوانده مىشوند نه فقيران ناروا مىشمارد ( بويژه براى مقامات و مسئولان ) ( 7 ) - احاديثى كه به صلهء رحم ( يعنى پيوسته نگاه داشتن ارتباط با خويشاوندان ) فرمان مىدهد ، و - چنان كه مشهود است - اغلب در ميان خويشاوندان فقيران نيز وجود دارند .
( 8 ) - احاديثى كه مىگويد شخص بايد در زندگى و معيشت به كسانى نظر داشته باشد كه از نظر داشتن وسائل و امكانات از او پايين ترند .
( 9 ) - احاديثى كه به هدايت كردن جاهلان و آگاه ساختن غافلان امر مىكند .
( 10 ) - احاديثى كه به ادب آموختن به مردمان و تعليم آداب و احكام دين به آنان فرمان مىدهد .

599