به عذابا أليما . [1] امام صادق « ع » - به روايت از امير المؤمنين « ع » : خدا آن اندازه ( از مال و امكانات معيشتى ) كه زندگى فقيران را بچرخاند ، در اموال توانگران قرار داده است . پس اگر فقرا سقوط كنند ، يا به سختى افتند ، يا برهنه بمانند ، به سبب خوددارى مالداران است از پرداخت حقّ آنان ؛ و خداوند براى همين ، در روز قيامت به حسابشان خواهد رسيد ، و عذابى دردناك نصيب ايشان خواهد كرد . 9 - الإمام الصّادق « ع » : إنّ الله عزّ و جلّ ، فرض الزّكاة كما فرض الصّلاة ، فلو أنّ رجلا حمل الزّكاة فأعطاها علانية لم يكن عليه في ذلك عتب . و ذلك أنّ الله عزّ و جلّ ، فرض للفقراء في أموال الأغنياء ما يكتفون به . و لو علم أنّ الَّذي فرض لهم لم يكفهم لزادهم ؛ فإنّما يؤتى الفقراء فيما أتوا ، من منع من منعهم حقوقهم ، لا من الفريضة . [2] امام صادق « ع » : خداى بزرگ ، زكات را به همان گونه واجب كرد كه نماز را واجب كرد ؛ پس اگر كسى زكات را با خود مىبرد و آشكارا به مستحقّان مىرساند هيچ سرزنشى بر او نيست . و پرداخت زكات از آنرو لازم است كه خداى بزرگ ، بر توانگران ، پرداخت مقدارى كه زندگانى فقيران را اداره كند واجب كرده است . و اگر خداوند مىدانست كه آن مقدار بسندهء آنان نيست بر آن مىافزود . پس بلايى كه به فقيران مىرسد ، از مقدار تعيينشدهء الهى نيست ، بلكه از نپرداختن آن است و از گروهى كه نمىپردازند .

[1] « دعائم الاسلام » 1 / 245 ، ( در چاپى ديگر : 250 )
[2] « بحار » 96 / 18 - 19 ؛ « علل الشرائع » 2 / 368 - 369 ، با اندكى اختلاف .

568