4 - * ( وَالَّذِينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ الله بِه أَنْ يُوصَلَ ) * . . . [1] كسانى كه ، چنان كه خداوند فرمان داده است ، صلهء رحم كنند ( و به ديگران كمك رسانند ) . . 5 - * ( لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ الله لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الأَرْضِ ، يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ ، تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ ، لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً . . . [2] ( انفاق ياد شده كه داراى پاداشى سرشار است ) مخصوص بينوايانى است كه خويشتن را وقف عبادت خدا كرده‌اند ، و توان آن ندارند كه به اين سوى و آن سوى به طلب روزى روند ؛ كسى كه از خويشتن دارى آنان آگاه نيست تصوّر مىكند كه توانگرند ؛ از سيمايشان مىتوانى آنان را بشناسى ؛ از مردمان با اصرار چيزى درخواست نمىكنند . . .
حديث 1 - النّبيّ « ص » - فيما رواه الامام الباقر « ع » : ما آمن بي من بات شبعان و جاره جائع . قال : و ما من أهل قرية يبيت فيهم جائع ، ينظر الله إليهم يوم القيامة . [3] پيامبر « ص » - به روايت امام باقر « ع » : به من ايمان نياورده است كسى كه شب سير بخوابد با اينكه همسايهء او گرسنه باشد . نيز فرمود : خدا در روز قيامت به مردم آباديى ( شهر يا روستايى ) ، كه در آن كسى شب را گرسنه به روز رسانده باشد ، نگاه نمىكند .

[1] « سورهء رعد » ( 13 ) : 21 ؛ حديث شماره 17 ، در همين فصل ملاحظه شود .
[2] « سورهء بقره » : 273 .
[3] « اصول كافى » 2 / 668 .

547