، در حديثى از حضرت امام جعفر صادق « ع » رسيده است ، كه مقصود از « حرث و نسل » در اين آيه ، « دين » و « مردمان » است [1] ؛ يعنى انسانهاى ظاهر ساز بىاعتقاد مىكوشند تا دين را از ميان ببرند ، و مردمان را تباه كنند . و از حديثى كه هم اكنون از امام صادق « ع » نقل مىشود به دست مىآيد كه تبذيركنندگان مشمول اين آيه‌اند ، و عامل فسادند كه خدا آن را دوست نمىدارد .
< فهرس الموضوعات > حديث < / فهرس الموضوعات > حديث 1 - الإمام الصّادق « ع » - بشر بن مروان قال : دخلنا على أبي عبد الله « ع » ، فدعى برطب ، فأقبل بعضهم يرمي بالنّوى ، قال : فأمسك أبو عبد الله يده فقال :
« لا تفعل ، إنّ هذا لمن التّبذير ، و إنّ الله لا يحبّ الفساد » . [2] امام صادق « ع » - بشر بن مروان مىگويد : نزد امام صادق « ع » رفتيم ، دستور داد تا خرما آوردند . يكى از حاضران پس از خوردن خرما هستهء آن را پرت مىكرد . امام صادق « ع » دست او را گرفت و فرمود : « چنين مكن ، كه اين كار تبذير به شمار مىآيد ؛ و خدا فساد ( از جمله تبذير ) را دوست نمىدارد » .
< فهرس الموضوعات > ى - تبذيرگر به خواستهء خويش نمىرسد < / فهرس الموضوعات > ى - تبذيرگر به خواستهء خويش نمىرسد < فهرس الموضوعات > حديث < / فهرس الموضوعات > حديث

[1] « مجمع البيان » 2 / 300 .
[2] « تفسير عيّاشى » 2 / 288 - 289 .

326