خداوند كسانى را كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح كرده‌اند ، به باغهايى درمىآورد كه از زير درختان ( و غرفه هاى ) آنها نهرها روان است ؛ و كسانى كه كافر شدند ، از دنيا بهره مند مىشوند و همچون چارپايان مىخورند ؛ ليكن دوزخ جايگاه همارهء آنان است ، . 3 - * ( زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ ، مِنَ النِّساءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالأَنْعامِ وَالْحَرْثِ ، ذلِكَ مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا ، وَالله عِنْدَه حُسْنُ الْمَآبِ ) * ، [1] خواهشهاى نفسانى ( لذّتطلبى و كامرانى ) ، در نظر مردم دنيا جلوه كرده است ، يعنى زنان ، فرزندان ، زر و سيم ( اموال فراوان و ) انباشته ، و اسبان نشاندار ( نژاده ) ، و چارپايان و كشتزارها ؛ اينها همه كالاى اين جهان ( گذران ) است ، و بازگشتگاه نيكو در نزد خداوند است ، حديث 1 - الإمام علي « ع » : القصد مثراة ، و السّرف متواة [2] امام على « ع » : ميانه روى افزايندهء ثروت است و اسراف نابودكنندهء آن . 2 - الإمام الصّادق « ع » - فيما رواه عن آبائه : إنّ عليّا كان لا ينخل له الدّقيق . و كان عليّ « ع » يقول : « لا تزال هذه الأمّة بخير ما لم يلبسوا لباس العجم ، و يطعموا

[1] « سورهء آل عمران » : 14 .
[2] « كافى » 4 / 52 - 53 .

314