يعنى در كوفه - تنها شهرى كه در اختيار آن حضرت باقى مانده بود [1] - كسى بدون مسكن وجود نداشت ، چنان كه از خود آن امام معصوم « ع » نقل شده است .
عالم جليل ، محدّث و اديب معروف ، « ابن شهر آشوب مازندرانى » ( م : 588 ق ) ، در كتاب بسيار گرانقدر « مناقب آل ابي طالب » ، به نقل از كتاب « فضائل » ، تأليف « احمد حنبل شيبانى » [2] ( م : 241 ق ) ، از قول - امام علىّ بن ابى طالب « ع » اين حديث را آورده است :
حديث 1 - الإمام علي « ع » : ما أصبح بالكوفة أحد إلَّا ناعما ، إنّ أدناهم منزلة ، ليأكل البرّ ، و يجلس في الظَّلّ ، و يشرب من ماء الفرات . [3] - ( 1 ) امام على « ع » : همهء مردم كوفه اكنون داراى وضعيّت خوبى هستند ، حتى پايينترين افراد ، نان گندم مىخورد ، خانه دارد ، و از آب آشاميدنى خوب استفاده مىكند . ، و اين مرحله از تأمين ، در شرايط زندگانى آن روز ، بسيار قابل قبول

[1] « نهج البلاغه » / 89 ؛ « عبده » 1 / 60 .
[2] شاگرد محمّد بن ادريس شافعى ( م : 204 ق ) ، و استاد محمّد بن اسماعيل بخارى ( م : 256 ق ) ، و مسلم بن حجّاج نيشابورى ( م : 261 ق ) ، مؤلَّفان دو « صحيح » معروف ( صحيح بخارى و صحيح مسلم ) ، و يكى از چهار فقيه بزرگ اهل سنّت و پيشواى مذهب حنبلى . وى به خدمت حضرت امام موسى بن جعفر « ع » نيز مىرسيد و بهره مند مىشد . هنگامى كه آن امام معصوم « ع » ، در زندان هارون عبّاسى مسموم گشت ، و عالمان دربارى به دستور هارون گواهى كردند كه مرگ آن امام طبيعى بوده است و مسموم نگشته است ، احمد حنبل گواهى نكرد ، و هر چه از سوى دربار هارون او را آزار دادند ، نپذيرفت و ننوشت - ( « سفينة البحار » 1 / 302 - 303 - چاپ سنگى ) .
[3] « مناقب » 2 / 99 .

300