پيامبر « ص » فرمود : « هر بنايى كه ساخته شود ، براى صاحب خود - در روز قيامت - وبالى خواهد بود ، مگر ساختمانى باشد به اندازهء نياز » و حكمت عملى در اين موضعگيرى قاطع ، آن است كه منع شدن ساختن چنين بناها و عادت دادن مردم به دورى جستن از آنها ، موجب آن مىشود كه زمينها و مصالح ساختمانى به ديگران برسد و كسان ديگر نيز فرصت بهره مند شدن از خانه اى - هر چند تنگ و كوچك - پيدا كنند .
نيز در بارهء محدوديّت تصرّف در اموال و مصرف آنها ، به بند « أ » ، از فصل دوم ، از همين باب رجوع كنيد . [1] ى - مصرف نابجاى مال و بيم دادن از آن حديث 1 - الإمام علي « ع » : ألا ! و إنّ إعطاء المال في غير حقّه تبذير و إسراف . . . [2] امام على « ع » : آگاه باشيد ! كه بخشيدن مال در آنجا كه حق ( و درست ) نيست ، تبذير است و اسراف . . . 2 - الإمام الصّادق « ع » : ثلاثة تردّ عليهم دعوتهم : رجل رزقه الله مالا فأنفقه في غير وجهه ، ثمّ قال : يا ربّ ارزقني ، فيقال له : ألم أرزقك ؟ [3] امام صادق « ع » : سه كس دعايشان مستجاب نمىشود : مردى كه خدا مالى روزى او كرده است و او آن را نابجا به مصرف رسانده است ، كه چون

[1] ( جلد سوّم )
[2] « نهج البلاغه » / 390 ؛ « عبده » 2 / 10 .
[3] « اصول كافى » 2 / 511 .

285