پس - به حق - فتنه از كشتن و جنگ بدتر و زيانبارتر است ، زيرا كه در فتنه ، دشمن با دگرگون ساختن حقايق و افزودن حيله ها پيروز مىشود ، و راه اصلاح و رشد اجتماعى را مىبندد ، و با قلمى پهن بر نقش سازندهء افكار فروغ آفرين نيكىگستر و نجات دهنده ، و بر جهتگيريهاى انسانى و هدفهاى عالى و خردمندانهء آنها ، خط بطلان مىكشد ، و آثار جهاد مستمر و اثر خونهاى فراوانى را كه سخاوتمندانه در راه برپا دارى قسط و عدل ريخته شده است از ميان مىبرد .
و اى خوانندهء عزيز ، سخنى گسترده در بارهء چگونگى خذلان و بيچارگى مردم در برابر قدرت و نفوذ متكاثران . . . در « نگاهى به سراسر فصل » سى و هشتم ، از همين باب ، خواهى خواند .

116