الغنى الَّذي إيّاه طلب ، فيعيش في الدّنيا عيش الفقراء ، و يحاسب في الآخرة حساب الأغنياء . [1] ( 1 ) امام على « ع » : از بخيل در شگفتم كه براى رسيدن به فقرى كه از آن گريزان است ، شتاب مىورزد ، و به آن بىنيازى كه خواستار آن است دسترسى پيدا نمىكند ؛ در دنيا همچون فقيران زندگى مىكند ، و در آخرت بايد حسابى چون حساب ثروتمندان پس دهد . ، شيخ محمّد عبده مصرى در شرح اين كلام مىگويد : « فقر چيزى است كه تو را از رسيدن به آنچه نياز دارى باز مىدارد ، بخيل نيز به چيزى نياز دارد و آن را فراهم نمىسازد ، و حقّى را كه بر او است ادا نمىكند ، پس او نيز حال و وضعى همچون فقيران دارد و از هم اكنون فقير است ، با اينكه مىكوشيد تا با جمع مال از فقر نجات يابد » . [2] 13 الإمام علي « ع » : البخل أحد الفقرين . [3] ( 2 ) امام على « ع » : بخل يكى از دو گونه فقر [4] است .
ى - خوارى در نزد همنشينان 14 الإمام علي « ع » : البخيل يذلّ مصاحبه ، و يعزّ مجانبه . [5]

[1] . « نهج البلاغه » / 1145 ؛ « عبده » 3 / 180 .
[2] . « شرح شيخ محمّد عبده مصرى » 3 / 180 .
[3] . « غرر الحكم » / 38 .
[4] . « يعنى : فقر واقعى ، و فقرى كه از بخل پديد مىآيد » .
[5] . « غرر الحكم » / 33 .

97