نام کتاب : الحياة ( فارسي ) نویسنده : علي حكيمي جلد : 5 صفحه : 604
3 * ( يَمْحَقُ الله الرِّبا وَيُرْبِي الصَّدَقاتِ ، وَالله لا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ ) * ، [1] خدا مال ربا را نابود مىكند ، و صدقه ها را افزايش مىدهد ، و خداوند ناسپاسان و بزهكاران را دوست نمىدارد ، 4 * ( وَما آتَيْتُمْ مِنْ رِباً لِيَرْبُوَا فِي أَمْوالِ النَّاسِ فَلا يَرْبُوا عِنْدَ الله ، وَما آتَيْتُمْ مِنْ زَكاةٍ تُرِيدُونَ وَجْه الله ، فَأُولئِكَ هُمُ الْمُضْعِفُونَ ) * ، [2] آن ربا كه مىدهيد تا با اموال ( و معاملات ) ديگران افزايش يابد ، در نزد خدا افزايش پيدا نمىكند ، و آنچه بعنوان زكات و براى خاطر خدا مىدهيد ( داراى پاداش خواهد بود ) ؛ و اينان ( زكاتپردازان ) پاداشى چند برابر خواهد داشت ، ، در بارهء معناى « ربا » و مقصود از آن در اين آيه دو قول است ، يكى اينكه مراد از آن ، بخشش و هديه اى است كه كسى به ديگرى بدهد ، تا در عوض آن ، چيز بيشترى به دست آورد ؛ و چنين كارى نه پاداشى دارد نه كيفرى . ديگر اينكه مراد همين رباى معروف است . و اين مالى است كه بركت و افزايشى ندارد ، بلكه خداوند آن را بىبركت و نابود مىكند ( * ( يَمْحَقُ الله الرِّبا ) * . . . ) [3] د - مؤمن و رباخوارى ؟ !