( 1 ) امام رضا « ع » : . . . چون مشغول كسب باشى و وقت نماز برسد ، نبايد كار تجارت تو را از نماز باز دارد ، كه خداوند قومى را توصيف كرده و چنين به ستايش آنان پرداخته است : « * ( رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَلا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ الله ) * [1] مردانى كه تجارت و خريد و فروش آنان را از ياد خدا باز نمىدارد » . و آنان مردمى بودند كه كسب مىكردند ، و چون وقت نماز مىرسيد ، كسب خود را رها مىكردند و به نماز مىايستادند ؛ و اجر ايشان بالاتر از اجر كسى خواهد بود كه مشغول كسب و كارى نيست و در وقت نماز به نماز مىايستد .
همچنين كسى كه كسب و تجارت مىكند بايد از دروغ اجتناب كند . . . و در تجارت و كسب خود ، اخلاق نيكو داشته باش ، و روشهاى پسنديدهء دين و دنيا را به كار گير . ، نيز رجوع كنيد به فصل هشتم ، از باب يازدهم ، بند « ه » . [2] د - محدوديّت سود 17 النّبيّ « ص » : ربح المؤمن على المؤمن ربا . [3] ( 2 ) پيامبر « ص » : ربح گرفتن مؤمن از مؤمن رباست . 18 الإمام الصّادق « ع » : ربح المؤمن على المؤمن ربا ، إلَّا أن يشتري بأكثر من مائة درهم ، فاربح عليه قوت يومك ، أو يشتريه للتّجارة ، فاربحوا عليهم و ارفقوا بهم . [4]

[1] . « سورهء نور » ( 24 ) : 37 .
[2] . ( جلد سوّم / 386 به بعد ) .
[3] . « بحار » 103 / 103 ؛ از كتاب « اعلام الدّين » .
[4] . « كافى » 5 / 154 .

562