* ( حِجَجٍ ، فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْراً فَمِنْ عِنْدِكَ ، وَما أُرِيدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَيْكَ ، سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ الله مِنَ الصَّالِحِينَ ) * ، [1] ( شعيب پيامبر به حضرت موسى : ) مىخواهم يكى از اين دو دخترم را به همسرى به تو بدهم ، بدان شرط كه هشت سال براى من كار كنى ، و اگر ده سال را تمام كردى ، به ميل خويش كردى ، من نمىخواهم سختگيرى كرده باشم ؛ ان شاء الله مرا از صالحان خواهى يافت ، . 3 * ( وَعَلَّمْناه صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ ، لِتُحْصِنَكُمْ مِنْ بَأْسِكُمْ ، فَهَلْ أَنْتُمْ شاكِرُونَ ) * ، [2] صنعت زره سازى را براى شما به او ( داود پيامبر ) آموختيم ، تا در جنگهاتان شما را از آسيب دشمنان حفظ كند ، آيا شكرگزار خواهيد بود ؟ ، حديث 1 النّبيّ « ص » - فيما رواه الإمام الباقر : إنّ الله عزّ و جلّ ، حين أهبط آدم « ع » من الجنّة ، أمره أن يحرث بيده ، فيأكل من كدّها ، بعد نعيم الجنّة . [3] ( 3 ) پيامبر « ص » - به روايت امام محمّد باقر « ع » : خداوند بزرگ ، در آن هنگام كه آدم « ع » را از بهشت به زمين فرود آورد ، به او فرمان داد تا با دست خود زراعت كند ، و - پس از محروم ماندن از نعمتهاى بهشت - از دسترنج خويش بخورد .

[1] . « سورهء قصص » ( 28 ) : 27 .
[2] . « سورهء انبيا » ( 21 ) : 80 .
[3] . « مستدرك الوسائل » 2 / 417 .

472