1 * ( قالَ اجْعَلْنِي عَلى خَزائِنِ الأَرْضِ ، إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ ) * ، [1] ( يوسف « ع » ) گفت : مخازن خواربار اين سرزمين را به من بسپار ، كه من در اين كار نگهدار و دانايم ، حديث 1 الإمام علي « ع » : النّاس أبناء ما يحسنون . [2] ( 2 ) امام على « ع » : مردمان فرزندان آن چيزند كه آن را نيك انجام مىدهند . ، يعنى همان گونه كه انسانها به پدران خويش نسبت دارند ، و با پدران و قدر و منزلت پدران شناخته مىشوند و قدر و منزلت مىيابند ، و مردم مىگويند ، فلانى پسر فلان كس است ؛ به همين گونه هم اشخاص به كار و مهارت و تخصّص خود نسبت داده مىشوند و قدر و منزلت اجتماعى كسب مىكنند ، مثلا مىگويند ، صنعتگر ماهر ، پزشك متخصّص ، هنرمند عالى . . . بنّاى خوب . . . پس مردم ، فرزندان هنرها و تخصّصهاى خويشند ، و با انتساب به آن هنرها و تخصّصها ( صنعتگرى ، نويسندگى ، پزشكى ، مهندسى و . . . ) شناخته مىشوند ، و به اندازهء كاردانى و مهارت در آنها ارج مىبينند و قدر مىيابند .
2 الإمام علي « ع » : قيمة كلّ امرئ ما يحسنه . [3] ( 3 ) امام على « ع » : ارزش هر كس ( به اندازهء همان ) ، چيزى است كه در آن خوب وارد است ( و در آن مهارت دارد و هنرمندانه انجام مىدهد ) .

[1] . « سورهء يوسف » ( 12 ) : 55 .
[2] . « ارشاد » شيخ مفيد / 142 ؛ و در چاپى ديگر / 158 .
[3] . « نهج البلاغه » / 1122 ؛ « عبده » 3 / 168 .

440