11 * ( وَجَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ ، وَمَنْ لَسْتُمْ لَه بِرازِقِينَ ) * ، [1] مايهء معيشت ( خوردنى و نوشيدنى ) شما و كسانى ( و جانورانى ) را - كه شما روزىدهندهء آنان نيستيد - در زمين آفريديم ، 12 * ( وَلَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الأَرْضِ وَجَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ ) * . . . [2] شما را در زمين جا و جاه داديم ، و اسباب معيشت شما را در آن فراهم آورديم . . . ، در كتاب آسمانى ، آياتى فراوان در اين باره آمده است ؛ پنجاه آيه را در فصل سى و ششم ، از باب يازدهم آورديم . براى ژرفنگرى بيشتر در آن آيات مىتوانيد به آنجا رجوع كنيد . [3] و اين درست نيست كه اين همه آيات مهم را ، در جريان « فقاهت اسلامى » و « جهتدهى معيشتى به توده ها » ، از نظر دور نگاه داريم .
حديث 1 النّبيّ « ص » : النّاس شركاء في ثلاث : النّار و الماء و الكلإ . [4] ( 3 ) پيامبر « ص » : مردمان در سه چيز با يك ديگر شريكند : آتش و آب و علف چرا . ، از باب عمل كردن به اين حديث ، شيخ طوسى چنين نظر مىدهد :

[1] . « سورهء حجر » ( 15 ) : 20 .
[2] . « سورهء اعراف » : 10 .
[3] . ( جلد چهارم / 517 - 545 ) .
[4] . « مستدرك الوسائل » 3 / 150 .

410