( 1 ) پيامبر از خود مؤمنان ، سزاوارتر است به ( تصرّف در اموال و امور ) آنان . . . 2 * ( وَاعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ ، فَأَنَّ لِلَّه خُمُسَه وَلِلرَّسُولِ ) * . . . [1] بدانيد كه هر چه غنيمت به دست آوريد ( يا سود ببريد ) ، پنج يك آن ، متعلَّق به خدا و رسول است و . . . 3 * ( يَسْئَلُونَكَ عَنِ الأَنْفالِ ؟ قُلِ : الأَنْفالُ لِلَّه وَالرَّسُولِ ) * . . . [2] از تو در بارهء انفال ( غنائم ) مىپرسند ، بگو : انفال متعلَّق به خدا و رسول است . . . 4 * ( خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً ، تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ ) * . . . [3] از اموال ايشان صدقه ( زكات ) بگير ، تا آن ( زكات ، اموال ) ايشان را پاك سازد ، و تو آنان را پاكيزه ساخته ( و تعالى داده ) باشى . . .
حديث 1 النّبيّ « ص » - فيما رواه الإمام الباقر : خلق الله آدم و أقطعه الدّنيا قطيعة ، فما كان لآدم « ع » فلرسول الله « ص » . و ما كان لرسول الله فهو للأئمّة من آل

[1] . « سورهء انفال » : 41 .
[2] . « سورهء انفال » : 1 ، در بارهء « انفال » فصل 38 ، از باب 12 ( جلد ششم ) .
[3] . « سورهء توبه » : 103 ، « مجمع البيان » 5 / 68 .

384