5 * ( وَتَبارَكَ الَّذِي لَه مُلْكُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَما بَيْنَهُما ) * . . . [1] فرخنده ( بزرگ ، متعالى ) است خدايى كه فرمانروايى آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست از اوست . . . 6 * ( قُلْ : لِمَنِ الأَرْضُ وَمَنْ فِيها إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ) * ؟ [2] ، ( 2 ) بگو : اگر مىدانيد ( به من بگوييد كه ) ، زمين و هر كس در آن است از آن كيست ؟ ، حديث 1 النّبيّ « ص » : . . . و ( الله ) المالك لما ملَّكهم إيّاه . . . [3] ( 3 ) پيامبر « ص » : . . . ( خدا ) مالك هر چيزى است كه به ملكيّت آنان ( بندگان خود ) درآورده است . . . 2 الإمام الباقر « ع » : الدّنيا و ما فيها لله . . . [4] ( 4 ) امام باقر « ع » : دنيا و هر چه در آن است از آن خدا است . . . 3 الإمام الصّادق « ع » : المال مال الله . . . [5]

[1] . « سورهء زخرف » ( 43 ) : 85 .
[2] . « سورهء مؤمنون » ( 23 ) : 84 .
[3] . « تحف العقول » / 32 .
[4] . « اصول كافى » 1 / 408 .
[5] . « مستدرك الوسائل » 2 / 423 .

382