الجدة و رفاهية العيش و التّرفّه و الكفاية ، و ما يخرجه ذلك إليه . [1] امام صادق « ع » : اى مفضّل ! بدان كه ( خدا ) نان را دور از دسترس قرار داد كه دست يافتن به آن جز با ابزار و كوشش ميسّر نيست ، تا آدمى براى به دست آوردن آن نيازمند به كار كردن باشد ؛ و همين او را از شرّ ناسپاسى و بيهوده گردى برخاسته از بيكارى و آسودگى باز دارد . آيا نمىبينى كه كودك را در صورتى كه هنوز وجودش كمال پيدا نكرده است ، براى تعليم به نزد آموزگار مىبرند ؟ و اين براى آن است كه از بازى و بيهوده كارى ، كه چه بسا براى او و كسانش نتايج ناپسند بزرگى ببار مىآورد جلوگيرى به عمل آيد .
انسان نيز چنين است كه اگر داراى كار نباشد ، از سرخوشى و بيهوده گرى و ناسپاسى به كارى مىپردازد كه براى خود او و كسانش زيان بزرگ دارد . اين چگونگى را با كسانى بسنج كه در توانگرى و رفاه و خوشگذرانى و بىنيازى پرورش يافته‌اند ، و چه عاقبتى داشته‌اند ؟ 4 - الإمام الصّادق « ع » : . . . و كان النّاس أيضا يصيرون بالفراغ إلى غاية الأشر و البطر ، حتى يكثر الفساد ، و يظهر الفواحش . . . [2] امام صادق « ع » : . . . مردمان در نتيجهء آسودگى به منتهاى سرخوشى و طغيان مىرسند ، تا اينكه تباهى بسيار پديد مىآيد و كارهاى ناپسند و زشت همه گير مىشود . . .
ح - گرفتارى در دام شيطان و مغلوب گشتن

[1] « بحار » 3 / 87 .
[2] « بحار » 3 / 106 .

96