3 - الإمام السّجّاد « ع » : . . . و ازو عنّي من المال ما يحدث لي مخيلة ، أو تأدّيا إلى بغي . . . [1] امام سجّاد « ع » : . . . مالى را از من دور كن كه مرا دچار پندار نادرست سازد ، يا به ستمگرى انگيزد . . . 4 - الإمام الصّادق « ع » : . . . و أعظم الفساد أن يرضى العبد بالغفلة عن الله . و هذا الفساد يتولَّد من طول الأمل و الحرص و الكبر ، كما أخبر الله عزّ و جلّ في قصّة قارون ، في قوله : * ( وَلا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الأَرْضِ ، إِنَّ الله لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ) * . و كانت هذه الخصال من صنع قارون و اعتقاده . و أصلها من حبّ الدّنيا و جمعها و . . . [2] امام صادق « ع » : . . . بزرگترين تباهى آن است كه بنده به غفلتورزيدن از خدا رضا دهد . و اين تباهى از آرزوى دراز داشتن و آزمندى و تكبّر به وجود مىآيد ، چنان كه خداى بزرگ در بارهء قارون از آن چنين خبر داده است : * ( وَلا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الأَرْضِ ، إِنَّ الله لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ) * ، - در زمين خواستار فساد و تباهى مباش ، كه خدا تبهكاران را دوست نمىدارد ، » . و اين خصلتها برخاسته از كردار قارون و پندار او بود . و ريشهء آن دوستى دنيا و جمع كردن مال دنياست و . . .
د - زياد شدن گناهان و فراموش كردن آنها

[1] « صحيفهء سجاديّه » / 202 ( دعاى 30 ) .
[2] « سفينة البحار » 2 / 361 .

57