حديث 1 - النّبيّ « ص » : الدّنيا دار من لا دار له ، و مال من لا مال له ، و لها يجمع من لا عقل له ، و شهواتها يطلب من لا فهم له ، و عليها يعادي من لا علم له ، و عليها يحسد من لا فقه له ، و لها يسعى من لا يقين له . [1] - ( 1 ) پيامبر « ص » : دنيا خانهء كسى است كه خانه ندارد ، و دارايى كسى كه دارايى ندارد . كسى كه عقل ندارد ، براى دنيا جمع مىكند . كسى كه از فهم تهى است ، خواستار شهوتهاى آن مىشود . كسى كه از دانش بهره اى ندارد ، بر سر آن ستيز مىكند . كسى كه از بينش بىنصيب است ، به خاطر آن رشك مىبرد . و كسى كه به يقين نرسيده است ، همهء تلاشش براى دست يافتن به آن است . 2 - الإمام علي « ع » : . . . أقبلوا على جيفة قد افتضحوا بأكلها ، و اصطلحوا على حبّها .
و من عشق شيئا أعشى بصره ، و أمرض قلبه ، فهو ينظر به عين غير صحيحة ، و يسمع بأذن غير سميعة . [2] - ( 2 ) امام على « ع » : ( در بارهء دنياداران ) . . . به مردارى روى آوردند كه با خوردن آن رسوا شدند ، و بر سر دوست داشتن آن با يك ديگر همداستان گشتند .
هر كس چيزى را سخت دوست بدارد ، چشمش نابينا و دلش بيمار مىشود ، چنين كسى با چشمى ناسالم مىبيند و با گوشى ناشنوا مىشنود . 3 - الإمام الصّادق « ع » : . . . فارفض الدّنيا فإنّ حبّ الدّنيا يعمي و يصمّ و يبكم . [3]

[1] « بحار » 73 / 122 .
[2] « نهج البلاغه » / 330 ؛ « عبده » 1 / 211 .
[3] « اصول كافى » 2 / 136 .

30