و مشهور است كه هر جا بلفظ جمع است باد رحمت است و هر جا كه مفرد است باد عذاب است .
اما چهار باد كه بادها را با آن چهار نام مىخوانند نام فرشتگان است كه بادها را به آن نامها مىخوانند مردمان از روى جهالت كه آن شمال و جنوب و صبا و دبور است و بر هر بادى از اين بادها ملكى موكل است پس چون حق سبحانه و تعالى مىخواهد كه باد شمال بوزد امر مىفرمايد به آن ملكى كه اسمش شمال است كه نازل مىشود بر بيت الله الحرام كه كعبه معظمه است و بهترين خانهاى عبادتست كه آن را محترم گردانيده است به حرمتهاى چند كه خواهد آمد و بر ركن يمانى مىايستد و بالها را بر هم مىزند باد شمال بهم مىرسد و متفرق مىشود بهر جائى كه حق سبحانه و تعالى مىخواهد كه اين باد به آن جا رود از دريا و خشكى .
و از آن جمله از جهة حركت كشتيهاست كه جمعى از شمال به جنوب روند به آن باد مىروند و جمعى باد جنوب دارند و از برابر ايشان مىروند از جنوب به شمال و هم چنين از طرف ديگر و هر گاه حق سبحانه و تعالى مىخواهد كه باد صبا را بفرستد امر مىفرمايد فرشته را كه اسم آن صباست و به زير مىآيد در كعبه معظمه و بر ركن يمانى مىايستد و بالها را بر هم مىزند باد صبا از آن بهم مىرسد و متفرق مىشود در هر جائى كه حق سبحانه و تعالى مىخواهد از بر و بحر ، و چون حق سبحانه و تعالى اراده مىفرمايد كه باد جنوب را بفرستد امر مىفرمايد ملكى را كه اسم آن جنوب است كه مىآيد به بيت الله الحرام و بر ركن يمانى مىايستد و بالها را بر هم مىزند و باد جنوب بهم رسيده متفرق مىشود بهر جائى كه حق سبحانه و تعالى اراده دارد و از بر و بحر ، و چون حق سبحانه و تعالى مىخواهد كه باد دبور را بفرستد امر مىفرمايد ملكى را كه اسم آن دبور است و به زير مىآيد در كعبه و بر ركن يمانى مىايستد و بالها را بر هم مىزند باد دبور متفرق مىشود در هر جائى كه حق سبحانه و تعالى مىخواهد در بر و بحر ، و

352