الصّلاة الَّتي افترضها الله عزّ و جلّ لأنّه صلَّى لعلة لغير امر من الامور و هو الكسوف فلمّا تغيّرت العلَّة تغيّر المعلول » ( 1 ) و در حسن كالصحيح منقولست در علَّتهائى كه فضل از حضرت امام ابى الحسن الرّضا صلوات الله عليه روايت كرده است كه فرمودند كه چرا از جهة كسوف شمس يا اعم از شمس و قمر چون اطلاق مىكنند كسوف را بر مطلق گرفتن مقرر شده است زيرا كه اين كسوف از آيات حق سبحانه و تعالى است كه ظاهر نيست كه علامت رحمت است يا علامت عذاب است پس آن حضرت صلَّى الله عليه و آله خواست كه امتش پناه برند به خالق و راحم ايشان نزد اين علامت كه اگر علامت غضب باشد حق سبحانه و تعالى به سبب تضرع و زارى ايشان آن بدى و بلا را دفع كند از ايشان چنانكه حق سبحانه و تعالى بلا را از قوم حضرت يونس عليه السّلام برداشت چون تضرع و زارى كردند به درگاه الهى چنانكه گذشت ، و چرا ده ركوع مقرر ساختند يا ده ركعت زيرا كه اصل نمازى كه حق سبحانه و تعالى اول از آسمان فرستاد در شبانه روزى ده ركعت بود كه ده ركوع داشت ده ركوع را در اين نماز جاى دادند و چرا در اين نماز سجود مقرر فرمودند زيرا كه نيست نمازى كه ركوع داشته باشد مگر آن كه سجود دارد و نماز ميت كه سجود ندارد ركوع نيز ندارد و از جهة آن كه آخر ركعت سجود و خشوع و خضوع باشد و چرا چهار سجده دارد زيرا كه در نمازهاى دو ركعتى البته چهار سجود است و اگر كمتر كنند آن نماز نماز نخواهد بود و چرا سجود را زياد نكردند بعوض ركوع زيرا كه نماز ايستاده افضل از نماز نشسته است و از جهة آن كه ايستاده و اعلى از ساجد كه راكع باشد به زير چشم مىتوانند ديد كه منجلى شده است تا آن كه تخفيف دهند و تمام كنند و كسى كه در سجده است نمىبيند و در بعضى از نسخ عيون بدل از الاعلى الانجلاء است و در علل الاعلى است كه عطف باشد بر القائم و چرا اين نماز را تغيير دادند از اصل نمازى كه حق سبحانه و

340