و بسند كالصحيح از آن حضرت صلوات الله عليه و به اسانيد قويه از حضرت سيّد المرسلين و ائمه طاهرين صلوات الله عليهم منقول است كه نماز سبب قرب هر متقى و پرهيزكار است و اكثر علما حمل كرده‌اند نماز را بر نافله .
چون در حديث كالصحيح از حضرت امام موسى كاظم وارد است كه فرمودند كه نمازهاى نوافل اسباب قرب مؤمنان است و چنان كه در حديث قدسى گذشت كه و انه ليتقرب إلى بالنوافل و چنان كه از طرق عامه و خاصّه از حضرات سيّد المرسلين و ائمه طاهرين سلام الله عليهم وارد است كه نماز خيريست كه حق سبحانه و تعالى از جهت بندگان خود مقرر ساخته است هر كه خواهد كم كند و هر كه خواهد بسيار كند يعنى اگر كم كنند نقصان به خود رسانيده‌اند و حق آنست كه عبارت اعم است از واجب و سنت و اشعارى دارد بر آن كه شرط قبول آن تقوى است چنان كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه * ( إِنَّما يَتَقَبَّلُ الله مِنَ الْمُتَّقِينَ ) * يعنى حق سبحانه و تعالى قبول نمىكند عبادت را مگر از پرهيزكاران بلكه ظاهر خبر اين معنى است چنان كه در حديث معاذ خواهد آمد و على أيّ حال شك نيست در آن كه هر چند بيشتر كنند قرب بيشتر حاصل مىشود هر گاه با حضور قلب و اخلاص باشد چه ظاهر است و مشاهد است از جمعى كه هميشه نماز مىكنند و در مرتبه پنجاه سال بيش از اينند و اصلا ايشان را قرب حاصل نمىشود بواسطه فقدان اين دو شرط كه اخلاص و حضور قلب است .
< صفحة فارغة > [ نماز اخر وصيتهاى پيغمبرانست ] < / صفحة فارغة > ( وقال الصّادق صلوات الله عليه احبّ الاعمال إلى الله عزّ و جلّ الصّلاة و هى اخر وصايا الانبياء صلوات الله عليهم فما احسن من الرّجل أن يغتسل او يتوضّأ فيسبغ الوضوء ثمّ يتنحّى حيث لا يراه انيس فيشرف الله عزّ و جلّ عليه و هو راكع او ساجد انّ العبد اذا سجد

99