آن مىشود كه شياطين از بنده دور شوند و از او معاصى و مخالفت الهى واقع نشود چنان كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه * ( إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ الله أَكْبَرُ ) * يعنى به درستى كه نماز باز مىدارد و منع مىكند بنده را از جميع قبايح و هر آينه ذكر حق سبحانه و تعالى از هر چيزى اعظم است پس اگر در نماز بذكر الهى و با حضور قلب باشيد مطالب دنيوى و اخروى و قرب الهى كه اعظم مطالب است حاصل مىشود و ظاهر آيه كريمه * ( فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ ) * يعنى واى بر نمازگزارندگانى كه دل ايشان متوجه جناب اقدس او نباشد در همچنين ظاهر آيه * ( قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ ) * نيز دلالت دارد يعنى بتحقيق كه رستگارى يافتند مؤمنانى كه در نماز خود با خشوعند و آن جمعى كه از لغو اعراض كنندگانند مطلقا خصوصا در نماز و آيات و اخبار در اين معنى زياده از حد حصر است و ليكن چون اين معنى در نهايت صعوبتست نفس اماره و شيطان نمىگذارند كه اين معنى حاصل شود و مع هذا دلايل بر عدم لزوم مىگويند حق سبحانه و تعالى همه را بينا و شنوا كند تا فريب اين دشمنان عظيم نخورند بجاه محمد و آله الطَّاهرين .
( وقال رسول الله صلَّى الله عليه و آله اذا زالت الشّمس فتحت ابواب السّماء و أبواب الجنان و استجيب الدّعاء فطوبى لمن رفع له عند ذلك عمل صالح ) و بسند صحيح منقولست كه آن حضرت صلوات الله عليه و آله فرمودند كه هر گاه زوال شمس شود كه آفتاب از دايره نصف النّهار بگذرد و درهاى آسمان گشوده مىشود و درهاى بهشت مفتوح مىشود و دعاها مستجاب مىشود پس خوشا حال بندهء كه در اين وقت عمل صالح او را بالا برند .
و ظاهرا مراد از گشودن درهاى آسمان و درهاى جنان اين باشد كه در

94