قارن است و از مبالغه حضرت مفهوم مىشود كه در هشت سالگى تأديب توان كرد بر ترك نماز و در حديث كالصحيح از اسحاق بن عمار منقولست از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه فرمودند كه هر گاه طفلى شش ساله شود نماز بر او واجبست و هر گاه قدرت داشته باشد كه روزه بگيرد روزه بر او واجبست .
و در حديث صحيح از فضيل بن يسار منقولست كه حضرت سيّد السّاجدين صلوات الله عليه مىفرمودند كه اطفال نماز خفتن را جمع كنند با شام و مىفرمودند كه جمع كردن ايشان بهتر است از آن كه بخواب روند چون اگر صبر كنند كه وقت فضيلت خفتن داخل شود اكثر اوقات بخواب مىروند و علَّت خواب اطفال آن زمان در مشايخ اين زمان جاريست خصوصا در ماه رمضان كه جمع كردن پيش از افطار بهتر است از صبر كردن كه وقت فضيلت داخل شود چون اكثر زياده از قدر متعارف آب و نان مىخورند و سنگين مىشوند و بخواب مىروند و از اين جهت است كه در احاديث صحيحه و حسنه و موثقه از طرق خاصه و عامه حتى در صحيحين ايشان از عبد الله بن عباس روايت كرده‌اند كه حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله بىعلتى در حضر جمع فرمودند در ميان ظهر و عصر و همچنين جمع كردند ميان مغرب و عشا تا فراخ شود وقت بر امّت آن حضرت صلَّى الله عليه و آله و بر ايشان مشكل و تنگ نباشد .
و منقولست از جابر از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه كه گفت از آن حضرت سؤال كردم كه آيا اطفال را در صفى جدا باز داريم در عقب بالغ حضرت فرمودند كه اطفال را مؤخر نداريد بانكه در مسجد داخل نشوند يا اگر شوند در صف آخر بازايستند كه سبب اين مىشود كه با هم بازى كنند و تفريق كنيد در ميان ايشان بانكه در صف شما با شما بايستند أما دو نفر از ايشان

510