إن شاء الله تفصيلش را در آنجا بيان خواهيم كرد .
< صفحة فارغة > [ هر گاه شيرى متوجّه شود و ترسى كه اگر صبر كنى نمازت فوت شود ] < / صفحة فارغة > ( وقال فيها اذا تعرّض لك سبع و خفت فوت الصّلاة فاستقبل القبلة و صلّ صلاتك بالإيماء و ان خشيت السّبع و تعرّض لك فدر معه كيف دار و صلّ بالإيماء ) و پدرم در رساله ذكر كرده بود و عبارت فقه رضويست كه هر گاه شيرى متوجّه شود و ترسى كه اگر صبر كنى نمازت فوت شود پس رو به قبله كن و نماز را به ايماء كن اگر دور باشد و اگر از آن ترسى و نزديك شده باشد پس بكرد با او هر طرفى كه بگردد و نماز را به ايماء بكن حاصل آنست كه هر نحوى كه ممكن باشد نماز مىكند و بالخاصية شيراز برابر نمىآيد و اگر كسى پشت بان كند يا بگريزد متوجّه مىشود و اگر روبروى او كند يا از خوف يا به سبب حياء متعرّض آدمى نمىشود در اين صورت روى شير قبله خواهد بود چنان كه در سابق سر چهارپا بود و چنان كه در آينده سينه كشتى و همچنين روى واعظ قبله است و همچنين موعوظ .
( و روى انّه اذا عصفت الرّيح به من فى السّفينة و لم يقدر على ان يدور إلى القبلة صلَّى إلى صدر السّفينة ) و در روايتى وارد شده است كه هر گاه بادى بوزد كه طوفان شود و خوف آن باشد كه كشتى و هر چه در آنست غرق شود و نتواند كه بگردد به قبله نماز كند و رو كند به سينه كشتى و اين عبارت نيز عبارت فقه رضوى است .
< صفحة فارغة > [ واعظ قبله متعظ است ] < / صفحة فارغة > ( وقال النّبي صلَّى الله عليه و آله كلّ واعظ قبلة و كلّ موعوظ قبلة للواعظ يعنى فى الجمعة و العيدين و صلاة الاستسقاء فى الخطبة يستقبلهم الامام و يستقبلونه حتّى يفرغ من خطبته ) و منقولست به سندى

503