ركن حجر الاسود و در ابواب حج خواهد آمد احاديث نهى از نماز فريضه و غير آن ( و من كان فوق الكعبة و حضرت الصّلاة اضطجع و أومى برأسه إلى البيت المعمور ) و كسى كه در سطح كعبه باشد و وقت نماز در آيد يعنى وقت آخر كه خوف فوات نماز باشد يا وقت اول چنان كه ظاهر عبارتست بر پهلو بخوابد و بسر ايما كند بسوى بيت المعمور كه محاذى كعبه است در آسمان چهارم بدان كه آن چه صدوق ذكر كرده است در خبرى نديده‌ام و در خاطر ندارم كه كسى قايل به اين نحو شده باشد .
بلكه در حديث قوى از عبد السّلام هروى منقولست كه از حضرت امام رضا صلوات الله عليه در شخصى كه ادراك كند او را وقت نماز و او در بام كعبه معظمه باشد حضرت فرمودند كه اگر بايستد او را قبله نخواهد بود چون ديوارى ندارد بام كعبه و ليكن بر پشت مىخوابد و رو و چشمهاى خود را مىكشاند به جانب آسمان و بدل قصد مىكند كه رو به قبله كرده است كه در آسمانست كه آن بيت المعمور است و قرائت مىكند و چون مىخوابد كه به ركوع رود چشمهاى خود را بهم مىگذارد و چون مىخواهد كه سر از ركوع بر دارد چشمها را مىگشايد و سجود نيز به همين عنوان مىكند و جمعى از قدما به اين حديث عمل نموده‌اند و اكثر علما عمل به آن نكرده‌اند بنا بر آن كه حديث ضعيف است بحسب سند و بحسب متن نيز به اعتبار آن كه وارد است كه اگر بايستد قبله ندارد و حال آن كه در احاديث وارد شده است كه كعبه تا به آسمان و تا به منتهاى زمين قبله است چنان كه خواهد آمد و اكثر بر آنند كه اگر ممكن باشد نماز در آنجا نكردن اولى است چون جوف كعبه است و احاديث صحيحه وارد است در نهى از

480