صلوات الله عليهم در آن نماز مىكرده‌اند و امر به آن مىكرده‌اند و مىفرموده‌اند كه سنّت است اگر چه اخبار بلفظ نعل واقع شده است و نعل بمعنى كفش است و شامل همه كفشى هست و ليكن چون كفش عجمى شايع نبوده است در زمان ايشان مطلق منصرف مىشود به آن چه شايع است و بهتر آنست كه در نعل بصرى نماز نكند چون ظاهرش آنست كه مستحدث باشد و پشت پا را به دو تسمه بزرگ مىپوشاند بخلاف نعل مدنى و مكَّى كه يك تسمه باريك دارد در طول پا .
< صفحة فارغة > [ نماز با مو و ناخن انسان ] < / صفحة فارغة > ( و سال علىّ بن الرّيان بن الصّلت ابا الحسن الثّالث صلوات الله عليه عن الرّجل ياخذ من شعره و اظفاره ثمّ يقوم إلى الصّلاة من غير ان ينفضه من ثوبه فقال لا باس ) و بسند حسن كالصحيح منقول است از على كه گفت سؤال كردم از حضرت امام على نقى صلوات الله عليه از شخصى كه از مو و ناخنها گيرد و به نماز برخيزد بى آن كه مو و ناخن را از جامه اش بيفشاند تا نماند حضرت فرمودند كه باكى نيست و روايت كرده است شيخ در صحيح از على بن ريان كه گفت عرضه به خدمت آن حضرت صلوات الله عليه نوشتم كه آيا جايز است نماز كردن در جامه كه در آن جامه مويى از آدمى بوده باشد يا ناخنها باشد پيش از آن كه بتكاند و مو و ناخن را از خود دور كند فرمان همايون حضرت آمد كه جايز است و چون ظاهر آنست كه يك خبر باشد ممكن است كه حمل كنيم خبر متن را بر اين خبر كه مراد از آن خبر سؤال بعنوان مكاتبه باشد و اين خبر را حمل بر آن كنيم كه مراد مو و ناخن خود باشد و ممكن است كه يك مرتبه بعنوان مكاتبه سؤال كرده باشد و مرتبه ديگر بعنوان مشافهه و بنا بر اين خبر متن دلالت مىكند بر آن كه مو و ناخن خود ضرر ندارد و ظاهرا دغدغه در آن نباشد چون فضله خود از چرك بدن از لوازم آدمى است و اگر جايز نباشد نماز در آن حرج عظيم لازم

416