( ولا باس ان يكون بين يدى الرّجل و المرأة و هما يصلَّيان مرفقة او شىء ) و باكى نيست كه در برابر مرد يا زن در وقتى كه نماز كنند بالش تكيه گاهى يا چيزى باشد محتمل است كه مراد اين باشد كه چون غالب اوقات در تكيه گاهها صورت مىباشد پس اگر صورت را نپوشاند مكروه كرده است و ليكن صحيح است نماز او و اگر به پوشاند تو هم اين مىشود كه سجده در برابر آن كرده باشد و شبيه باشد به بت پرستى مىگويد كه چنين نيست زيرا كه مسلمان سجده حق سبحانه و تعالى مىكند و خود مىداند و ديگران نيز مىدانند و اظهر آنست كه مراد صدوق ستره است كه نزد اكثر علما مستحب است كه هر گاه شخصى در صحرايى يا فضائى باشد سنت است كه در برابر قبله خود چيزى بگذارد مانند بالش يا پالان شتر يا عصا كه آن را نصب كند يا به عرض در برابر خود بگذارد يا خطى بكشد و چون منصف ظاهرا سنت نمىداند به اين عبارت ذكر كرده است و حق آنست كه سنت است .
چنان كه در حديث صحيح از ابن وهب منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله عصا نيزه داشتند و در وقت نماز آن را در برابر خود مىگذاشتند .
و در حديث صحيح از آن حضرت منقولست كه فرمودند كه قطع نمىكند نماز را گذاشتن سگ و الاغ و زن از برابر مصلَّى و ليكن چيزى را ستره كنيد و اگر به مقدار يك ذراع چيزى و يا چوبى را در برابر خود نصب كنيد يا به عرض در برابر خود نصب كنيد ستره حاصل شده است و قريب به اين است حديث موثق كالصحيح ابن ابى يعفور ، و ابو بصير در حديث كالصحيح از آن حضرت صلوات الله عليه روايت كرده است كه درازى پالان شتر حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله يك ذرع بود در وقت نماز در برابر خود مىگذاشتند كه ساتر

318