و در حديث صحيح از زراره و حديد منقولست كه گفتند عرض نموديم به خدمت حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه هر گاه بول بريزند بر پشت بامى يا بر آنجا بول كنند آيا در آن مكان نماز مىتوان كرد فرمودند اگر آفتاب و باد به او رسد و خشك شود باكى نيست و ظاهر اين حديث آن است كه نماز مىتوان كرد بر آن و دلالت بر طهارت زمين نمىكند .
و در موثق عمار نيز قريب به اين وارد شده است پس احوط آنست كه ابى بران موضع بريزند و در آفتاب خشك شود و حديث محمد بن اسماعيل بن بزيع را حمل مىتوان كرد بر صورتى كه خشك شده باشد اوّلا و بعد از آن آفتاب تابيده باشد در اين صورت البته آفتاب تطهير نمىكند بىآن كه آبى بر آن بريزند و در حديث صحيح على بن جعفر وارد است كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه از بورياها كه بول بر آن مىكنند آيا نماز مىتوان كرد بر او هر گاه خشك شود بىآن كه آن را بشويند حضرت فرمودند كه بلى و حمل كرده‌اند بر آن كه در آفتاب خشك شده باشد و حديث ابن بزيع را حمل بر استحباب نيز مىتوان كرد مجملا چون حديث زراره صريح است در طهارت ، اخبار ديگر را حمل بر آن مىبايد كرد و ظاهر مىشود كه آفتاب مطهر است هر چه را خشك كند از چيزهائى كه آنها را نقل نتوان كرد مانند زمين و حصير و بورياى بزرگ بلكه اگر نقل آن مشكل نيز باشد و در و پنجره منصوب حكم زمين دارد و همچنين درخت و ميوه كه بر درخت باشد و عمارتى را كه بكل نجس ساخته باشند اگر آفتاب بر يك طرف افتد اگر آفتاب تاثير كرده باشد در آن طرف هر دو طرف پاك مىشود چنان كه اكثر علما اين فروع را و غير اينها را استنباط كرده‌اند و مؤيد اينهاست .
حديث كالصحيح كه حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه بعبد الله بن

300