إسم الكتاب : لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) ( عدد الصفحات : 610)

( ولا باس بالصّلاة بين خللها ما لم يتّخذ شىء منها قبله ) و باكى نيست در نماز كردن ميان دو قبر ما دام كه قبر در برابر قبله نباشد چنان كه مذكور شد در حديث زراره و در حديث موثق كالصحيح نيز از حضرت امام رضا صلوات الله عليه به همين مضمون وارد شده است .
( والمستحبّ ان يكون بين المصلَّى و بين القبور عشرة اذرع من كل جانب ) و سنّت است كه ميان نماز گذارنده و ميان قبور ده ذرع فاصله باشد از هر جانبى پس ظاهر شد كه صدوق جايز مىداند كه در ميان قبور نماز گذارند و مكروه مىداند كه قبر محاذى قبله باشد مگر آن كه ده ذرع فاصله باشد و از سه جانب ديگر سنت مىداند كه فاصله ده ذرع باشد و تركش را مكروه نمىداند و خبر ده ذرع را عمار روايت كرده است در موثق كه سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از شخصى كه نماز كند در ميان قبور حضرت فرمودند كه جايز نيست مگر آن كه ده ذرع از پيش و ده ذرع از يمين و ده ذرع از يسار و ده ذرع از خلف باشد و اقل مراتب لا يجوز كراهت است پس قبله كراهتش بيشتر باشد و اطراف نيز مكروه باشد و ممكن است كه مراد صدوق نيز اين باشد .
و در حديث صحيح از على بن يقطين منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه از نماز كردن ميان قبرها آيا صحيح است حضرت فرمودند كه باكى نيست .
< صفحة فارغة > [ وسط شارع عام جايز نيست نماز كردن ] < / صفحة فارغة > ( وامّا مسانّ الطَّرق فلا يجوز الصّلاة فيها و لا على الجوادّ فامّا على الظَّواهر التى بين الجوادّ فلا باس ) و اما در وسط شارع عام پس جايز نيست نماز كردن در آن و آن راههايى است كه از كثرت تردد يك جا ده است و جايز نيست در جاده هائى كه در ميان راهها كو شده است امّا بر آن برآمدگيهائى كه

291