نيست كه اين دو وادى نيز چون قريب به بيدا است لشكر دجّال همه را فرو گرفته باشد و اين سه وادى هر سه محل خسف دجّال باشد چنان كه ظاهر اين حديث است و ممكن است كه خسف جمعى ديگر در اين دو وادى بشود و على أيّ حال نماز در اين هر سه وادى مكروهست پس حضرت فرمودند كه باكى نيست كه كسى نماز كند در اين سه موضع در كنار راه از يمين و يسار و ميان جاده مكروهست و محتمل است كه مراد اين باشد كه در ميان راه جاده هست و ميان هر دو جاده برآمدگى هست در آن برآمدگى نماز مىتوان كرد و در جاده نمىتوان كرد و صدوق ذكر كرده است كه چون زمين خسف است نبى و امام نماز در آنجاها نمىتوانند كردن و ديگران و در كنار راه مىتوانند كرد در حالت ضرورت كه خوف فوت شدن وقت نماز يا مثل آن باشد چنان كه در حديث مسجد شمس گذشت .
و در حديث كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقولست كه در وادى شقره بضم شين و سكون قاف يا بفتح شين و كسر قاف نماز نمىتوان كرد و در حديث صحيح بزنطى وارد است كه گفت سؤال كردم از حضرت امام رضا صلوات الله عليه كه مادر بيدا بوديم با قافله در آخر شب پس وضو ساختم و مسواك كردم و مىخواستم كه نماز كنم دغدغه به خاطرم رسيد كه در اينجا نماز نمىتوان كرد آيا اگر كسى در كجاوه باشد نماز مىتواند كرد حضرت فرمودند كه در بيدا نماز نكنند يا نماز مكن عرض نمودم كه حد بيدا از كجاست تا به كجا حضرت فرمودند كه چون حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه به بيدا مىرسيدند تند مىراندند كه زود از آنجا بيرون روند و نماز نمىكردند تا به معرس نبى صلَّى الله عليه و آله مىرسيدند كه نزديك مسجد شجره است گفتم

286