عمرو بن عبد ود بود كه او با هزار سوار برابر بود و در باب سابق گذشت .
ديگر غنيمت كفار را حق سبحانه و تعالى بر من حلال كرد و بر پيغمبران سابق حرام بود و مىسوختند .
ديگر حق سبحانه و تعالى كرامت فرمود مرا جوامع سخنان خوب و آن قرآن است كه مشتمل است بر علوم اولين و آخرين و همچنين از كلمات حكمت كه لفظ آنها قليل است و معانى آنها بسيار و آن زياده از حد و حصر است و آن چه در كافى است از آن كلمات كافى است هر ذوى العقول را .
ديگر مرا عطا فرموده است شفاعت كبرى ، كه در روز قيامت جميع انبياء نفسى نفسى گويند و پيغمبر ما صلَّى الله عليه و آله امّتى گويد و همچنين حضرات فاطمه زهرا و ائمه هدى را شفاعت كبرى خواهند داد بلكه شيعيان ايشان نيز بسيار باشد كه بعضى از ايشان را شفاعت دهند در مثل عدد قبيله ربيعه و قبيله مضر كه حصر عدد اين دو را به غير حق سبحانه و تعالى نكرده است و احاديث شفاعت متواتر بالمعنى است از حضرت سيد المرسلين و حضرات ائمه معصومين صلوات الله عليهم و انكار آن كفر است چنان كه جمعى از عامه منكر آنند و در مادّه ايشان صحيح است چنان كه احاديث متواتره وارد است كه اگر جميع پيغمبران و اوصياى ايشان و جميع مخلوقات الهى از خوبان شفاعت كنند يك ناصبى را فايده نخواهد كرد و اين بر تقدير فرض محال است و اگر نه ايشان شفاعت نمىكنند مگر كسى را كه دانند حق سبحانه و تعالى راضى است كه ايشان شفاعت كنند و احاديث بسيار وارد است كه ناصبى كسى است كه عداوت با شيعيان ايشان داشته باشد از جهة تشيّع .
( ويجوز الصّلاة فى الارض كلَّها الَّا فى المواضع الَّتى خصّت بالنّهي عن الصّلاة فيها ) چون در حديث سابق بود كه در هر موضعى نماز

283