متعارفست كه در مسجد حضرت را مىبندند بخلاف مسجد الحرام ممكن است كه از جهة آزار رسيدن به ايشان نهى شده باشد كه مبادا سنيّان آزار به ايشان رسانند و الله تعالى يعلم .
و در حديث صحيح از رفاعه منقول است كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از وضو ساختن در مسجد حضرت فرمودند كه اگر وضو از بول و غايط سازد مكروهست و اگر به سبب احداث ديگر باشد كراهت ندارد و از آن حضرت صلوات الله عليه منقولست كه حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله نهى فرمودند از تكلَّم به عجمى در مساجد و محتملست كه كراهت در وقتى باشد كه عربى تواند تكلَّم كردن و از آن حضرت بسند قوى منقولست كه حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله فرمودند كه هر كه در مسجد باشد و اذان بگويند و بى علتى از مسجد بيرون رود منافق است مگر آن كه اراده برگشتن داشته باشد .
و در موثق كالصحيح منقولست از آن حضرت صلوات الله عليه كه هر كه در مسجد بنشيند و انتظار وقت نماز كشد او مهمان حق سبحانه و تعالى است و بر حق سبحانه و تعالى لازمست كه گرامى دارد مهمان خود را و احاديث صحيح و كالصحيح بسيار وارد شده است از ائمه هدى صلوات الله عليهم كه حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله فرمودند كه هر كه سير خورده باشد نزديك مسجد ما نيايد .
و در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقولست كه از آن حضرت پرسيدند از خوردن سير و پياز و تره حضرت فرمودند كه باكى نيست خامش و پخته اش و باكى نيست كه دوا كنند به سير و ليكن هر گاه خورده باشند به مسجد نروند و ظاهر آنست كه حكم سير را فرموده باشند

267