إسم الكتاب : لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) ( عدد الصفحات : 610)

باشند با رياضت .
سيم مىيابد و مىشنود آيه واضح الدّلاله را و از علم آن منتفع مىشود چون مستحبّ است خواندن قرآن در مساجد بلكه در حديث صحيح وارد شده است كه مساجد از جهة خواندن قرآن موضوع است يعنى بعد از نماز يا نماز نيز از جهة خواندن قرآن موضع است و عمدهء قرآن كه نافع است اكثر عالميان را محكمات آياتست .
چهارم مىيابد رحمتى را كه انتظار قابل كشد يا مواد قابله منتظر آن قسم رحمتند و صورت اولى فيضى است كه هميشه از جناب اقدس تعالى شانه فايض است و هر كه قابل آن شود بان مىرسد و صورت دويم فيوض خاصه است كه هر چند از اين طرف قابليت بيشتر مىشود كشش آن بيشتر است و بيشتر فايض مىشود چنان كه از مدينه علم الهى صلَّى الله عليه و آله منقولست كه .
انّ لربّكم فى ايّام دهركم نفحات الا فتعرّضوا لها و تفصيلش گذشت .
پنجم مىشنود سخنى را كه باز دارد او را از چيزى چند كه سبب هلاك اوست .
ششم مىشنود كلمه را كه دلالت مىكند او را بر هدايت چون هميشه در مساجد علما و وعاظ مىبوده‌اند و كار ايشان اينست كه نصايح و مواعظى كه ودايع الهى است نزد ايشان به خلايق رسانند و ممكن است كه اشاره به سماع باشد و آن عبارتست از شنيدن كلماتى كه قصد متكلم از آن چيزى ديگر است و اين كس چنان مىيابد كه حق سبحانه و تعالى بر زبان او جارى ساخته است از جهة هدايت او مثل آن كه شخصى شنيد كه كسى فرياد مىكند سعتر برّى او چنين فهميد كه حق سبحانه و تعالى به او خطاب مىفرمايد كه تو سعى كن در راه

261