يتكلَّم حتّى يصلَّى ركعتين كتبتا له فى علَّيّين فان صلَّى اربعا كتبت له حجّة مبرورة ) و از ابو علاء خفاف كه از عامه است منقولست بسند موثق كالصحيح كه گفت شنيدم كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه هر كه نماز شام را بكند و تعقيب نماز كند به تعقيبات منقوله يا اعم و سخن نكند تا دو ركعت نماز به جا آورد اين نماز را در عليين مىنويسند در صحيفه اعمال ابرار كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه * ( إِنَّ كِتابَ الأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ) * يعنى بتحقيق كه نامه عمل خوبان در عليين است و چه مىدانى كه عليّون كدامست آن كتابيست كه نوشته مىشود و حاضرند آن كتاب را در وقت نوشتن آن يا هميشه ملائكه مقربان الهى پس اگر دو ركعت ديگر بكند تا چهار ركعت شود مىنويسند از جهت او حجى مقبول و ظاهر آنست كه اين ثواب از جهت مستحبات آن مىنويسند كه نماز نافله شام باشد با تعقيب به شرط عدم تكلم و ظاهر مىشود كه در دو ركعت نافله شام اهتمام بيشتر است از دو ركعت ديگر چنان كه احاديث بسيار بر آن دلالت مىكند هر چند احاديث در اهتمام به چهار ركعت نيز وارد شده است و منافات ندارد كه در همه اهتمام باشد و در دو ركعت اهتمام بيشتر باشد چنان كه در حديث صحيح و احاديث كالصحيحه از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه وارد است كه فرمودند كه ترك مكن چهار ركعت نافله شام را بعد از شام در سفر و حضر و اگر چه سواران در طلب تو باشند و از ايشان گريزى .
و در حديث معتبر از آن حضرت صلوات الله عليه منقول است كه حضرت نهى فرمودند از سخن گفتن در ميان نوافل شام و مشايخ رضى الله عنهم روايت كرده‌اند كه حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله فرمودند كه نافله بكنيد در ساعت غفلت اگر چه دو ركعت سبك باشد يعنى به به حمد تنها كه اين دو ركعت

170